E-Sport (Electronic Sport) to sport elektroniczny, czyli inaczej turnieje gier komputerowych. Historia e-sportu wiążę się z grą Quake, która pozwalała na grupowe potyczki zarówno w lokalnej sieci (LAN) jak i przez Internet. Dzięki popularności Quake powstała w 1997 r. w USA Cyberathlete Professional League, pierwsza na świecie liga zawodowych graczy.

Obecnie podobnych lig działają na świecie setki, a za największe zawody uchodzi World Cyber Games, impreza odwołująca się do wzorów, według których organizowana jest tradycyjna olimpiada. WCG odbywa się co roku i wywodzi się z Korei Południowej, w której sport elektroniczny przybrał formy bardziej rozwinięte niż w USA. Działają tam m.in. stacje telewizyjne poświęcone wyłącznie rozgrywkom e-sportowym. WCG ma także polską edycję, a w Polsce po 2000 roku odbywają się coraz częściej zawody dla graczy. Od 2005 roku działa największa liga e-sportowa w Polsce Electronic Sports League. Dla rzeszy młodych graczy na świecie e-sport staje się sposobem na życie, a nawet na zarabianie dużych pieniędzy.

Mecze rozgrywane są na żywo, w dużych salach (w Korei Płd. rozgrywa się je nawet na stadionach olimpijskich), w których publiczność może oglądać graczy siedzących przed komputerami, a ich posunięcia śledzić na wielkich telebimach. Mniejsze potyczki odbywają się np. w kafejkach internetowych. Rozgrywki w internecie są wykorzystywane częściej przy eliminacjach. Formuła sportu elektronicznego przyciąga coraz większe rzesze graczy w wieku od kilku do kilkudziesięciu lat głównie dzięki niwelowaniu fizycznych barier spotykanych w sporcie tradycyjnym przy jednoczesnym zachowaniu poczucia sportowej rywalizacji.

Wśród dziedzin sportu elektronicznego występuje naturalny podział związany z gatunkami gier: FPS, strategie, RTSy i inne.